Dynamiczny workflow
Skrypt orkiestracji, który agent pisze w trakcie pracy. Środowisko uruchomieniowe go wykonuje, odpalając wielu subagentów w fazach i łącząc ich wyniki w kodzie.
Dynamiczny workflow to program orkiestracji, który agent pisze pod konkretne zadanie. Środowisko uruchomieniowe wykonuje skrypt w tle. Skrypt odpala wielu subagentów w fazach, trzyma ich wyniki w zmiennych i łączy je w kodzie. Plan żyje w skrypcie, poza oknem kontekstu modelu, więc główna rozmowa dostaje tylko wynik końcowy. To sposób na duży system wieloagentowy bez modelu, który musi pamiętać każdy wynik pośredni.
Anthropic ogłosił dynamiczne workflow w Claude Code 28 maja 2026. Według dokumentacji Claude Code skrypt jest w JavaScripcie, przebieg domyślnie wykonuje do 16 agentów jednocześnie i najwyżej 1000 agentów łącznie, a przerwany przebieg można wznowić w tej samej sesji, przy czym ukończeni agenci zwracają zapisane wyniki. Udany przebieg da się zapisać jako komendę i uruchamiać ponownie. Typowe zadania to audyt całego kodu, migracja 500 plików i research ze źródłami sprawdzanymi nawzajem; wbudowana komenda /deep-research jest takim workflow. Claude Managed Agents dają tę samą opcję obok subagentów i doradcy. Wielu agentów to dużo tokenów: Claude Code pokazuje ostrzeżenie „Large workflow”, gdy przebieg planuje ponad 25 agentów albo prognoza przekracza 1,5 miliona tokenów.
Różnica względem grafu agenta polega na tym, kto pisze plan: graf projektuje człowiek z wyprzedzeniem, a dynamiczny workflow pisze model pod to jedno zadanie. We wzorcu orkiestratora i wykonawców model orkiestrujący decyduje krok po kroku, a każdy wynik trafia do jego kontekstu; tutaj pętlę trzyma kod. Zacznij od małego wycinka i pilnuj kosztu zadania.
Źródła
- Anthropic: Introducing dynamic workflows claude.com
- Claude Code Docs: Orchestrate subagents at scale with dynamic workflows code.claude.com
- Claude Docs: Multiagent orchestration platform.claude.com
Powiązane hasła
- System wieloagentowy (orkiestracja agentów): Kilku agentów AI z osobnymi rolami i kontekstami pracujących nad jednym zadaniem, zwykle koordynowanych przez agenta prowadzącego albo stały workflow.
- Workflow agentowy (workflow czy agent): Proces, w którym kroki ustala Twój kod, a model wykonuje część z nich, w odróżnieniu od agenta, który sam decyduje o krokach.
- Subagent: Osobne uruchomienie agenta z własnym, świeżym kontekstem, odpalone przez głównego agenta do jednego podzadania.
- Wzorzec orkiestrator i wykonawcy (supervisor): Jeden model planuje zadanie, przekazuje jego części modelom wykonawczym albo subagentom i łączy ich wyniki.
- Graf agenta (graf stanów): Modelowanie agenta jako jawnych węzłów, krawędzi i wspólnego stanu z checkpointami, żeby każdy krok dało się wstrzymać, wznowić, podejrzeć i przetestować.
- Fan-out i fan-in (równoległość): Podział pracy na równoległe wywołania modelu albo subagentów (fan-out) i scalenie ich wyników w jednym kroku (fan-in).
- Zespół agentów (agent team): Agent prowadzący, który koordynuje kilka długo działających sesji agentów ze wspólną listą zadań i bezpośrednią komunikacją między nimi.
- Koszt zadania (ekonomia agentów): Ile naprawdę kosztuje jedno skończone zadanie agenta: tokeny, ponowienia, wywołania narzędzi i czas człowieka na przegląd, w porównaniu z innym sposobem.
