RZECZOWNIK
obiekt
Słowo z ogłoszenia i z operatu. Zastępuje dom, mieszkanie i kamienicę jednym rzeczownikiem bez historii — a ta historia jest zwykle tym, o co pyta kupujący.
po ludzku: mieszkanie w bloku, w którym ktoś mieszkał
RZECZOWNIK
Słowo z ogłoszenia i z operatu. Zastępuje dom, mieszkanie i kamienicę jednym rzeczownikiem bez historii — a ta historia jest zwykle tym, o co pyta kupujący.
po ludzku: mieszkanie w bloku, w którym ktoś mieszkał
W drugą stronę: powiesz „wynajmuję turystom”, wyjdzie „prowadzę obiekt najmu krótkoterminowego”.
Obiekt to ogólne słowo na rzecz, budynek lub miejsce, które jest przedmiotem działań. W nieruchomościach to budynek lub lokal, w programowaniu jednostka danych z funkcjami, w ochronie teren do pilnowania. Po ludzku: słowo, którego używa się wtedy, gdy nie chce się powiedzieć, co to dokładnie jest.
W ogłoszeniu obiekt to neutralne określenie nieruchomości: domu, mieszkania, kamienicy, hali czy lokalu usługowego. Pośrednik pisze „obiekt”, gdy „mieszkanie po babci z oryginalną boazerią” brzmiałoby zbyt szczerze. Dopytaj o rodzaj, stan prawny, metraż i rok budowy — obiekt ma je wszystkie, tylko nie w ogłoszeniu.
W programowaniu obiektowym obiekt to konkretny egzemplarz klasy: przechowuje dane, czyli pola, i udostępnia metody, czyli działania na nich. Obiekt klienta ma imię, adres i metodę wysłania faktury. W przeciwieństwie do obiektu z ogłoszenia, ten z kodu przynajmniej mówi, co potrafi.
Zwykle tyle, że coś zostało znalezione, ale nikt jeszcze nie chce się do tego przywiązywać: lokal na biuro, salę na integrację, miejsce na event. Obiekt staje się „naszym biurem” dopiero po podpisaniu umowy, a „tym obiektem” — gdy coś w nim przestaje działać.
Źródła: Słownik PWN — obiekt
„obiekt” to hasło ze słownika korpomowy Korpo Tłumacza na ciunkos.com — tłumacza z korpomowy na polski i z powrotem.