RZECZOWNIK
narratywy
Opowieści po przejściu przez angielskie narratives. Polszczyzna miała narrację, ale narracja była w liczbie pojedynczej, a zasobów narracyjnych potrzebowano wielu.
po ludzku: opowieści
RZECZOWNIK
Opowieści po przejściu przez angielskie narratives. Polszczyzna miała narrację, ale narracja była w liczbie pojedynczej, a zasobów narracyjnych potrzebowano wielu.
po ludzku: opowieści
Narratywy to spolszczenie angielskiego narratives, czyli opowieści, narracje lub sposoby przedstawiania wydarzeń. W polskim tekście lepiej napisać narracje; rzeczownik narratyw to kalka, której słowniki nie notują. Po ludzku: narracja, która przeszła przez prezentację dla zarządu i wróciła w liczbie mnogiej.
Narracja to opowiadanie o wydarzeniach, a także sposób ich przedstawienia; w literaturze to tok opowieści prowadzony przez narratora. W polityce i mediach to ujęcie faktów w opowieść, która ma przekonać do określonego obrazu sprawy. W firmie narracja to to, co zostaje z faktów po trzech rundach poprawek od komunikacji.
Przymiotnik narratywny występuje w słowniku Doroszewskiego jako rzadki, dawny odpowiednik słowa narracyjny; dziś mówi się raczej tekst narracyjny. Rzeczownik narratyw jest kalką z angielskiego i lepiej zastąpić go narracją. Polszczyzna miała narrację od dawna, tylko w jednym egzemplarzu na raport.
Źródła: Wikipedia — Narracja · Słownik Doroszewskiego — narratywny
„narratywy” to hasło ze słownika korpomowy Korpo Tłumacza na ciunkos.com — tłumacza z korpomowy na polski i z powrotem.