RZECZOWNIK
Archetypowy polski pracodawca. W KRS nie figuruje, w ogłoszeniach — stale. Oferuje młody dynamiczny zespół, miskę ryżu i uścisk dłoni prezesa; laptop własny. Pisownia przez x albo eks — obie poprawne, żadna niepotrzebna.
po ludzku: typowy polski pracodawca
Januszex — także: Januszeks, w Januszexie, w Januszeksie. Każda z tych pisowni znaczy to samo.
Januszex to potoczne, prześmiewcze określenie małej firmy prowadzonej po taniości i bez szacunku dla pracowników. Umowa śmieciowa, część pensji „pod stołem”, laptop własny, nadgodziny w ramach „rodzinnej atmosfery” i szef, który wie wszystko najlepiej. Nazwa pochodzi od Janusza, stereotypowego cwaniaka, z końcówką -ex jak w nazwach firm.
Brak widełek, unikanie pytań o formę umowy, propozycja części pensji „pod stołem”, darmowy „dzień próbny”, „młody dynamiczny zespół” bez konkretów, presja na decyzję od ręki i pytania o plany rodzinne. Jeśli na pytanie o umowę słyszysz „dogadamy się”, to już się dogadaliście — tylko jeszcze o tym nie wiesz.
Spotyka się oba zapisy, a także Januszex wielką literą. To slang, więc normy słownikowej brak; zapis z x nawiązuje do nazw firm w rodzaju Polex czy Budex. Liczba mnoga to januszeksy, a styl zarządzania nazywa się janusz biznesem — niezależnie od pisowni, zawsze z autem prezesa w leasingu na firmę.
W ogłoszeniu i na rozmowie to jedno z najbardziej znanych haseł januszeksu. Po ludzku: granice między pracą a życiem prywatnym są umowne, nadgodziny nazywa się pomaganiem, a podwyżki — niezręcznym tematem. W prawdziwej rodzinie przynajmniej nikt nie każe przynosić własnego laptopa.
Źródła: sjp.pl — Januszex · Miejski.pl — Januszex
„Januszex” to hasło ze słownika korpomowy Korpo Tłumacza na ciunkos.com — tłumacza z korpomowy na polski i z powrotem.
