Tryb headless (agent kodujący w skryptach i CI)
Uruchamianie agenta kodującego bez interaktywnej sesji, ze skryptu albo pipeline’u, z promptem, dozwolonymi narzędziami i formatem wyniku podanymi jako argumenty.
W Claude Code tryb headless to claude -p „prompt”, opisany jako programowe uruchamianie Claude Code; ten sam agent jest dostępny jako SDK. Wynik może być tekstem albo JSON-em, a przebieg kończy się razem z zadaniem. Dzięki temu agent kodujący staje się klockiem dla CI, sprawdzeń przed commitem, migracji wsadowych i self-healing CI.
Skoro nikt nie zatwierdza pytań, wszystko trzeba ustalić z góry: jakie narzędzia są dozwolone, jaki tryb uprawnień, jaki katalog i ile wolno wydać (limit kosztów). Przebiegi headless to kroki wewnątrz blueprintu i silnik agentów w tle.
Źródła
- Claude Code Docs: Run Claude Code programmatically code.claude.com
Powiązane hasła
- Self-healing CI (automatyczna naprawa): Pipeline, w którym agent kodujący reaguje na nieudany build, niestabilny test albo alert, proponując poprawkę jako pull request do zatwierdzenia przez człowieka.
- Blueprint (kroki deterministyczne i agentowe): Workflow zapisany w kodzie, który łączy stałe kroki, jak lint, build i git, z krokami, w których o działaniu decyduje agent.
- Agent kodujący w tle: Agent kodujący, który działa sam w chmurze, bierze zgłoszenie albo zadanie i wraca później z pull requestem do przeglądu.
- CI/CD: Ciągła integracja i ciągłe dostarczanie: każda zmiana jest automatycznie budowana i testowana i może wyjść w dowolnej chwili.
- Sufit kosztów: Twardy limit wydatków egzekwowany przez Twój kod, na użytkownika, dzień albo miesiąc.
