Samosterujący produkt (self-driving product)
Produkt, w którym dane o użyciu napędzają pętlę agentów: znajdź, co poprawić, otwórz pull request, zmierz zmianę, a inżynierowie ustawiają granice i zatwierdzają merge.
Termin pochodzi od PostHoga, który opisuje go jako autonomię od poleceń użytkownika, a nie od inżyniera. Ogólny agent kodujący ma Twój kod, ale nie Twój kontekst; dostarczają go analityka produktu, nagrania sesji i błędy. Agenci szukają małych zysków, jak błędy i tarcia w interfejsie, proponują zmianę, a wynik sprawdza się metryką, często za flagą funkcji albo w teście A/B. Nic nie wchodzi bez zgody zespołu.
Powiązane hasła
- Nagrania sesji (session replay): Odtworzenie tego, co użytkownik widział i robił na stronie: kliknięcia, przewijanie, zmiany stron i błędy, odtwarzane jak film.
- Flagi funkcji (feature flags): Przełączniki w kodzie, które włączają albo wyłączają funkcję dla części lub wszystkich użytkowników bez nowego wdrożenia.
- Test A/B: Pokazanie dwóch wersji losowo podzielonym użytkownikom i zmierzenie, która rusza wybraną metrykę.
- Fabryka oprogramowania (agenci AI): Linia, w której agenci piszą i poprawiają większość kodu, a ludzie piszą specyfikacje, ustawiają zabezpieczenia, projektują sprawdzenia i decydują, co wychodzi.
