Parallel run (ruch w cieniu)
Uruchamianie starej i nowej implementacji obok siebie na prawdziwych żądaniach: używa się wyniku starej, a nowy się porównuje, zanim nastąpi przełączenie.
Testy pokrywają przypadki, o których ktoś pomyślał; ruch produkcyjny pokrywa resztę. W parallel run każde żądanie (albo próbka) idzie do obu implementacji, użytkownik dostaje starą odpowiedź, a różnice trafiają do logów. Gdy odsetek niezgodności jest zrozumiały i bliski zeru, nowa ścieżka staje się główną. Biblioteka Scientist od GitHuba spopularyzowała ten wzorzec przy refaktoryzacji krytycznych ścieżek; dark launching to ten sam pomysł dla nowych funkcji.
To siatka bezpieczeństwa migracji wzorcem strangler fig, zanim przeniesie się system of record. Wywołania w cieniu nie mogą mieć skutków ubocznych: nowa ścieżka nie powinna wysyłać maili, obciążać kart ani pisać do wspólnych tabel. Przełączenie robi się potem stopniowo flagami funkcji albo wydaniem kanarkowym.
Źródła
- GitHub: github/scientist github.com
- Martin Fowler: Dark Launching martinfowler.com
Powiązane hasła
- Wzorzec strangler fig: Zastępowanie starego systemu kawałek po kawałku, kierując po jednej funkcji do nowego kodu, aż stary system da się wyłączyć.
- System of record (źródło prawdy): Jedyny system, którego kopia danych wygrywa, gdy kopie się nie zgadzają; wszystkie inne kopie są z niego wyprowadzane.
- Wydanie kanarkowe (canary release): Skierowanie nowej wersji najpierw do małej części ruchu, obserwowanie błędów i opóźnień i poszerzanie wdrożenia tylko wtedy, gdy wersja się trzyma.
- Flagi funkcji (feature flags): Przełączniki w kodzie, które włączają albo wyłączają funkcję dla części lub wszystkich użytkowników bez nowego wdrożenia.
- Branch by abstraction: Wymiana komponentu wewnątrz kodu krok po kroku: postaw przed nim interfejs, zbuduj za nim nową wersję, przełącz, potem usuń starą.
