Monolith first (najpierw monolit)
Budowanie nowego systemu jako jednej wdrażanej aplikacji i dzielenie jej na serwisy później, gdy granice dziedziny są znane z prawdziwego użycia.
Martin Fowler zauważył, że większość udanych systemów mikroserwisowych zaczęła jako monolit, który za bardzo urósł, a większość systemów budowanych od zera jako mikroserwisy wpadła w kłopoty. Powodem są bounded contexty: na starcie nikt nie wie, gdzie są stabilne granice, a przesunięcie granicy w jednej bazie kodu to refaktoryzacja, natomiast między serwisami to migracja.
Praktyczna wersja to modularny monolit: jedno wdrożenie z modułami, które już szanują granice kontekstów i nie dzielą tabel. Wydzielenie serwisu później jest wtedy tanie. Dzielenie wcześnie po zgadywanych granicach to droga do rozproszonego monolitu.
Źródła
- Martin Fowler: Monolith First martinfowler.com
Powiązane hasła
- Modularny monolit (modular monolith): Jedna wdrażana aplikacja podzielona w środku na moduły z wyraźnymi granicami; każdy ma własne dane, a z innych korzysta tylko przez ustalone interfejsy.
- Mikroserwisy (microservices): Architektura, w której system składa się z małych, osobno wdrażanych serwisów; każdy ma własne dane i rozmawia z innymi przez sieć.
- Rozproszony monolit: Serwisy, które wyglądają na osobne, ale trzeba je zmieniać, testować i wdrażać razem, więc płacisz za mikroserwisy, a dalej masz monolit.
- Bounded context (kontekst ograniczony): Część systemu, w której każde pojęcie biznesowe ma jedno znaczenie i jeden model, z jawnym tłumaczeniem na granicach.
