Comprehension debt (dług zrozumienia)
Rosnąca luka między tym, ile kodu ma system, a tym, ile z niego ktokolwiek w zespole naprawdę rozumie; typowy koszt szybkiego kodu pisanego przez AI.
Addy Osmani definiuje go jako „rosnącą lukę między tym, ile kodu istnieje w systemie, a tym, ile z niego jakikolwiek człowiek naprawdę rozumie”. Kod, którego nikt nie napisał ręcznie i nikt uważnie nie przeczytał, może działać dobrze, dopóki nie trzeba go zmienić, debugować w nocy albo wytłumaczyć audytorowi. Wtedy zespół płaci: wolne poprawki, strach przed dotykaniem modułów i rosnący problem bus factor.
To coś innego niż dług techniczny: kod może być czysty, a mimo to niezrozumiany. Najszybciej produkuje go vibe coding; agentic engineering trzyma go w ryzach specyfikacjami, przeglądanymi planami, notatkami o architekturze i proszeniem agenta, żeby oprócz robienia zmian je wyjaśniał.
Źródła
Powiązane hasła
- Dług techniczny: Skróty w kodzie i projekcie, które przyspieszają dostarczenie teraz, a spowalniają każdą późniejszą zmianę, dopóki ich nie spłacisz.
- Vibe coding: Budowanie przez promptowanie i akceptowanie wyniku bez uważnego czytania kodu.
- Bus factor (współczynnik autobusu): Ilu ludzi musiałoby zniknąć, żeby projekt stanął. Bus factor równy jeden oznacza, że klucze trzyma jedna osoba.
- Agentic engineering (inżynieria z agentami): Profesjonalne tworzenie oprogramowania, w którym agenci kodujący piszą większość kodu, a inżynierowie odpowiadają za specyfikacje, sprawdzenia, przegląd i wynik.
- Równolegli agenci (git worktree): Uruchamianie kilku agentów kodujących naraz na jednym repozytorium, każdy we własnym git worktree i gałęzi, żeby ich edycje się nie zderzały.
