Agentic engineering (inżynieria z agentami)
Profesjonalne tworzenie oprogramowania, w którym agenci kodujący piszą większość kodu, a inżynierowie odpowiadają za specyfikacje, sprawdzenia, przegląd i wynik.
Simon Willison zaproponował „vibe engineering” dla doświadczonych inżynierów, którzy używają agentów, a jednocześnie „z dumą i pewnością odpowiadają za oprogramowanie, które tworzą”, a później zauważył, że przyjęła się nazwa agentic engineering; jego przewodnik Agentic Engineering Patterns zbiera praktyki. To przeciwny biegun niż vibe coding, w którym nikt nie czyta wyniku.
Umiejętności się przesuwają, a nie znikają: precyzyjna specyfikacja albo PRP, projektowanie testów i walidacji, dzielenie pracy na zadania, które agenci są w stanie skończyć, przegląd planów i diffów i wiedza, kiedy wziąć klawiaturę z powrotem. Ogłoszenia o pracę wymagają tego wprost, od ról seniorskich, które kierują agentami, po fabryki oprogramowania, w których agenci piszą cały kod.
Źródła
- Simon Willison: Vibe engineering simonwillison.net
- Simon Willison: Agentic Engineering Patterns simonwillison.net
Powiązane hasła
- Vibe coding: Budowanie przez promptowanie i akceptowanie wyniku bez uważnego czytania kodu.
- Spec-driven development: Najpierw specyfikacja i testy akceptacyjne, potem implementacja przez agentów pod nie.
- Agent kodujący: Agent, który czyta repozytorium, edytuje pliki, uruchamia komendy i testy oraz otwiera pull requesty.
- Comprehension debt (dług zrozumienia): Rosnąca luka między tym, ile kodu ma system, a tym, ile z niego ktokolwiek w zespole naprawdę rozumie; typowy koszt szybkiego kodu pisanego przez AI.
- Fabryka oprogramowania (agenci AI): Linia, w której agenci piszą i poprawiają większość kodu, a ludzie piszą specyfikacje, ustawiają zabezpieczenia, projektują sprawdzenia i decydują, co wychodzi.
- PRP (Product Requirement Prompt): PRD przepisany dla agenta kodującego: cel i uzasadnienie plus konkretne pliki, wzorce do naśladowania i komendy, które dowodzą, że praca jest skończona.
