Walidacja kontekstowa (contextual validation)
Sprawdzanie, czy obiekt jest poprawny do konkretnej czynności, np. „gotowy do publikacji”, zamiast jednego isValid(), które odpowiada za każdą sytuację.
Martin Fowler zwraca uwagę, że „poprawny” zależy od tego, co zamierzasz zrobić. Szkic profilu lekarza bez zdjęcia można zapisać, ale nie można go opublikować; zamówienie bez adresu dostawy jest w porządku w koszyku i błędne przy płatności. Jedno isValid() zmusza albo do blokowania szkiców, albo do przepuszczania złych danych.
Nazwanie sprawdzenia od czynności (canPublish, readyForCheckout) trzyma regułę we wspólnym języku i pozwala zapisać pracę w toku. Reguły prawdziwe zawsze to niezmienniki i należą do modelu; sprawdzanie formatu wejścia na brzegu to walidacja w runtime.
Źródła
- Martin Fowler: Contextual Validation martinfowler.com
Powiązane hasła
- Niezmiennik biznesowy (invariant): Reguła biznesowa, która musi być prawdziwa zawsze, np. „termin nie może być zarezerwowany dwa razy”, i którą model pilnuje przy każdej zmianie.
- Walidacja w runtime (Zod): Sprawdzanie w czasie działania, czy dane z zewnątrz (zapytania, API, pliki, modele) pasują do typu, który zakłada kod.
- Obiekt wartości (value object): Mały niezmienny obiekt określony wyłącznie przez swoje wartości, jak kwota albo zakres dat; dwa o tych samych wartościach to to samo.
