Pętla Ralph (technika Ralpha Wigguma)
Uruchamianie tego samego promptu na agencie kodującym w kółko, za każdym razem w świeżym kontekście, gdy postęp żyje w plikach, a testy decydują, kiedy koniec.
Geoffrey Huntley nazwał tę technikę od postaci z Simpsonów, która idzie dalej bez względu na wszystko. W najprostszej wersji to pętla w powłoce, która podaje agentowi jeden plik z promptem. Każde uruchomienie zaczyna z pustym kontekstem, czyta pliki z planem, listą zadań i notatkami, robi jeden kawałek pracy i zapisuje postęp, więc omija context rot długich sesji. Zbieżność daje weryfikator: testy, linter albo audyt, który nie przechodzi, dopóki praca nie jest dobra. Szerszą praktykę projektowania takich pętli zamiast ręcznego promptowania agentów nazywa się czasem loop engineering.
Powiązane hasła
- Pętla agenta: Cykl: wywołanie modelu, wywołanie narzędzia, wynik, który agent powtarza, aż skończy.
- Context rot (psucie się kontekstu): Jakość modelu spada, gdy kontekst zapełnia się starym, nieistotnym albo sprzecznym materiałem.
- Hooki: Skrypty, które harness uruchamia automatycznie w stałych momentach, np. przed wywołaniem narzędzia albo po edycji.
- Audit-driven development: Pętla dla kodu, który utrzymujesz: agent AI audytuje go według listy kontrolnej, znaleziska stają się małymi poprawkami, a audyt wraca, aż nic nie zostanie.
- Fabryka oprogramowania (agenci AI): Linia, w której agenci piszą i poprawiają większość kodu, a ludzie piszą specyfikacje, ustawiają zabezpieczenia, projektują sprawdzenia i decydują, co wychodzi.
