RZECZOWNIK

Mariuszek

Zdrobnienie imienia użyte wobec dorosłego, zwykle za jego plecami. Nie opisuje cechy, tylko dystans: zdrobnienie odbiera powagę bez formułowania zarzutu, którego trzeba by bronić. Ta sama figura co „Janusz” i „Grażyna”, tylko o pół pokolenia młodsza i z biura, nie z warsztatu.

po ludzku: kolega z biura, o którym mówi się zdrobnieniem za plecami

Co znaczy „Mariuszek”?

„Mariuszek” po ludzku znaczy: kolega z biura, o którym mówi się zdrobnieniem za plecami.

W mailu

„typowy Mariuszek”: po ludzku: kolega z biura, o którym mówi się zdrobnieniem za plecami

Podaj dalej

X LinkedIn Facebook Wykop Pobierz kartę PNG

Powiązane hasła

typowy MariuszekKolega z biura, o którym mówi się zdrobnieniem za plecami. Zdrobnienie jest tu formą oceny — a że wygłasza się ją nieobecnemu, nie wymaga uzasadnienia ani nie daje szansy odpowiedzi. pracownik biurowy dużej organizacjiPo ludzku: korpoludek. Zdrobnienie nie jest tu czułe ani obraźliwe, tylko dokładne — opisuje kogoś, kto w strukturze występuje w liczbie mnogiej i wymiennie, i kto sam tak o sobie mówi pierwszy. juzerUżytkownik, po polsku ze słuchu. Występuje niemal wyłącznie w liczbie mnogiej i w statystykach — a to, że polskie użytkownik brzmi konkretniej, jest właśnie powodem, dla którego się nie przyjęło. dejlikCodzienne spotkanie zespołu, zdrobniale. Zdrobnienie sugeruje krótkość, którą zakłada metodyka, a nie tę, którą to spotkanie ma — i to zdrobnienie jest jedyną częścią, której nikt nie kwestionuje. dżuniorOsoba na początku drogi zawodowej, po polsku ze słuchu. Kosztuje mniej i wymaga czasu kogoś droższego — a to drugie jest jedynym powodem, dla którego juniorów bywa mniej, niż wynikałoby z pierwszego. biurwaPogardliwe określenie urzędniczki albo pracownicy administracji. Wyraz jest żeński, choć praca nie jest — i to jest w nim najciekawsze: opisuje nie stanowisko, tylko stronę, po której stała osoba…